از ترانه و تندر

امروز هشتمین سالروز درگذشت استاد حسین منزوی، پدر غزل نو، است. با گرامیداشت یادشان این بیت زیبا از استاد را دوباره میخوانیم:

و آمدیم که عاشق شویم و درگذریم

که راز زندگی و مرگ آدمی این بود

غزلی از استاد حسین منزوی

كدام عید و كدامین بهار؟ با چه امید؟
كه با نبود تو نومیدم از رسیدن عید
تو نرگس و گل سرخ و بنفشه­ای ورنه
اگر تو باغ نباشی گلی نخواهم چید

به زینت سر گیسوی تو نباشد اگر
شكوفه­ای ز سر شاخه­ای نخواهم چید
نفس مبادم اگر در شلال گیسوی تو
كم از نسیم بود در خلال گیسوی بید
به آتش تو زمان نیز پاك شد ورنه
بهار اگر تو نبودی پلشت بود و پلید

نه هر مخاطب و هر حرف و هر حدیث خوش است
كه جز تو با دگرم نیست ذوق گفت و شنید  

ز رمز و راز شكفتن اشارتی نگرفت
كسی كه از دهنت طعم بوسه­ای نچشید
چه كس كشید ز تو دست و سر نكوفت به سنگ؟
 چه كس لبت نگزید و به غبن لب نگزید؟
 چگونه دست رسد بازمان به فرصت وصل
 مرا به مهلت اندك تو را به عهد بعید؟

     از ترانه و تندر که به اهتمام مهدی فیروزیان در زنجیرۀ کتابهای در ترازوی نقد انتشارات سخن منتشر شده شناختنامۀ حسین منزوی است و در چند بخش به بررسی شعر و زندگی استاد حسین منزوی پدر غزل نو می پردازد. 

    پس از مقدمۀ درازدامن کتاب دربارۀ شعر و زندگی منزوی، چند گفتگو از منزوی و یک نامه از او آمده و در بخش دیگر مقالاتی علمی در نقد و بررسی اشعار او و سپس چند خاطره و روایت دربارۀ زندگی و روش و منش شاعر و سروده هایی در سوگ یا ستایش او آمده است. کتابشناسی منزوی و آلبوم تصاویر نیز در پایان کتاب گنجانده شده است.
    در این کتاب افزون بر مقالات مهدی فیروزیان (گردآورنده) که دویست صفحه از این کتاب 624 صفحه ای را دربرگرفته، مقالاتی از برخی منتقدان ادبی، استادان دانشگاه، شاعران و تنی چند از دوستان منزوی آمده است: مهدی اخوان ثالث، اسماعیل خویی، منوچهر آتشی، محمدعلی بهمنی، عمران صلاحی، سیروس شمیــسا، سعید حمیدیان، مرتضی کاخی، عزت الله فولادوند، بهاءالدین خرمشاهی، مفتون امینی، سیامک بهرام پرور، بهروز رضوی، رشید کاکاوند، علی موسوی گرمارودی، مرتضی امیری اسفندقه، تهمورس پورناظری، محمدسعید میرزایی، مریم جعفری آذرمانی، پیمان قدیمی، علی اصغر حمیدفر، محمد عابدینی، سمیه سلیمانی، غلامحسین عمرانی، بهمن زدوار، علیرضا سلطانی، محمدرضا خسروی، امیرآزاده دل، سپیده سامانی، حمید واحدی، امیرحسین نیکزاد.

صفحه ی مجازی کتاب:

از ترانه و تندر- مهدی فیروزیان

«چرا هستم؟» سوال بی جوابم بود از هستی

تو دادی با سلام خود جواب من، سلام ای عشق!

چه غم که عشق به جایی رسید یا نرسید

که آنچه زنده و زیباست نفس این سفر است

نام من عشق است آیا می شناسیدم!؟

شاعر تو را زین خیل بی دردان کسی نشناخت